Thursday, March 04, 2010

hayata bir es versek?


şimdi!
evet evet tam da şimdi!
güneş bize biraz göz kırparken...
hava tam sıcak değilken yani biraz serin serin eserken...
sahilde olmak, yürümek, sevdiğinin yanında olması, birkaç arkadaş...
sohbet ortamı... veya sessizlik olsun.. farketmez o kadar...
gazeteleri okumak... yavaş yavaş artan insan trafiği...
denizden dalga sesleri...
ve bunlar...
çok isterdim!!

6 comments:

emre candan said...
This comment has been removed by the author.
emre candan said...

http://fizy.com/s/1cs4bi

nancy co said...

bu satırlarını okudukça aklıma sadece beraber yeniköy de emek'te ettiğimiz kahvaltı geliyor. Soğuktu, ama güneş gözlüğü vardı. Hem üzgündük, hem birşeyleri hallettiğimiz için beraberce yüzümüzde zafer gülümsemesi vardı.. tabii kahraman sendin :) hey gidi günler heyyyy

Ri said...

Tam benlik haklısın...Ben cok severim bazen yanlız olmalı güneş yüzüne vurmalı, bir ipod olmalı, kulağında en sevdiğin değil belki ama o ana yakışır şarkı olmalı, belki bir dergi,kitap olmalı...ama en çok bu anların değerini bilebilmeli.

Kumru Kermen said...

Yazınızda bize yer verdiğiniz için teşekkür ederiz :) Sizi her zaman mağazalarımızda ağırlamaktan mutluluk duyarız.

Saygılarımızla,
Kumru Kermen
Asistan Marka Müdürü - Müşteri İlişkileri
Starbucks Coffee Türkiye

Raquel said...

emre : :) tesekkurler...

co : .... diyecek soz bulamadım.. gülümseme oldu yüzümde ama hatırlamak da istemediğim zamanlar... ama güzeldi cidden o gün... sonbahar yaprağının fotoğrafını çekmiştik seninle... wayy be... :)

rii : daha çok yürümeliyiz sahillerdee!! :)

Starbucks Kumru Kermen : Çok teşekkürler! :))